Historia

Historia parafii Św. Stanisława

Kamień węgielny pod budowę nowego kościoła pod wezwaniem św. Stanisława, Biskupa i Męczennika został położony 4 lipca 1907 r. Nowa parafia została powołana dla posługi duszpasterskiej polskich i innych słowiańskich grup imigrantów w okręgu Portland. Dotychczas oni brali udział w nabożeństwach w innych parafiach w tym regionie. Ten kościół stał się pierwszym i jedynym kościołem polskim w stanie Oregon i jednym z bardzo nielicznych Północnym Zachodzie Stanów.

Polska Wspólnota (“Polonia”) w swych początkach sięga przynajmniej roku 1892, kiedy to została założona pierwsza organizacja, “Związek Narodowy Polski”. Teren pod kościół został wybrany w dzielnicy “Overlook”, w pobliżu i miejsc pracy pierwszych emigrantów na kolei, w portach i magazynów w dzielnicy Albina.

Pierwszy duszpasterz i założyciel, ks. Karol Sieroczyński, razem z komitetem założycielskim przemierzał mile pomiędzy polskimi farmami by zebrać fundusze na budowę kościoła. W ciągu półtora roku budowa kościoła została sfinalizowana i 6-go grudnia 1908 roku Arcybiskup miasta Oregon, ks. Aleksander Christie, uroczyście poświęcił kościół.

Ks. Sieroczyński służył parafii przez kilka lat, jego następcą został ks. Florian Matuszewski, który był duszpasterzem przez 20 lat. W tym czasie została przebudowana plebania, dobudowano zakrystię i przebudowane zostały frontowe schody przed kościołem. Po śmierci ks. Matuszewskiego w roku 1932, czasowo duszpasterzem zamianowany został ks. V. L. Moffenbeier do momentu znalezienia polskiego duszpasterza. W 1935 duszpasterzem kościoła pod wezwaniem św. Stanisława został polski kapłan ks. Stanisław Śmigiel i służył aż do roku 1957.

Na początku lat 50-tych populacja polskich parafian została wzmocniona przez przybycie osób z Europy w wyniku II Wojny Światowej. Jednakże pierwsi imigracji (z przed I Wojny Światowej) zaczęło wymierać i wiele młodych rodzin przeniosło się z sąsiedztwa kościoła do innych części i miasta i przedmieść. Niektórzy z nich przenieśli się z powodu budowy między stanowej autostrady nr 5.

Po śmierci ks. Śmigiela w roku 1957, chorwaccy ojcowie franciszkanie obsługiwali parafię: O. Milan Mikulich O.F.M. (1957-1962) i O. Józef Mikulich O.F.M. (1962-1982). Za czasów duszpasterzowania ojca Milana pogłębiono podziemie kościoła i utworzono tam salę i kuchnię. W czasie duszpasterzowania ojca Józefa zaczęto odprawiać Msze św. po chorwacku. Polski chór śpiewał w każdą pierwszą niedzielę miesiąca. Po jubileuszu 60-lecia kapłaństwa o. Józef przeszedł na emeryturę. W tym czasie jedynie 30 rodzin należało do parafii i przyszłość kościoła była niepewna.

Pod koniec lat 70-tych profesor Adam Lis zainicjował rozmowy z Archidiecezją i z Towarzystwem Chrystusowym o ustanowienie polskiego kapłana w parafii św. Stanisława. Skontaktowano się z Prowincjałem Towarzystwa Chrystusowego (ks. Władysław Gowin S.Ch.) i przybył on wraz z księdzem biskupem Stefanem Wesołym, delegatem Prymasa Polski w Rzymie, by spotkać się z przedstawicielami kurii Archidiecezji. Ks. bp Wesoły został przysłany przez papieża Jana Pawła II w odpowiedzi na wysłany do niego list z prośbą o pomoc. W tym samym czasie nowa fala imigrantów została zmuszona do opuszczenia ojczyzny z powodu aktywnego zaangażowania się w “Solidarność”. Te okoliczności doprowadziły do ustanowienia po 25 latach pierwszego polskiego kapłana, ks. Stanisława Herbę, S.Ch., od tego momentu zaczął się okres odnowy parafii. Organizowano polskie obiady, by zdobyć fundusze na pokrycie kosztów prowadzenie i rozwoju parafii. Ks. Herba był proboszczem od 1982 do 1988, a jego następcą został ks. Stanisław Parol S.Ch. (1988), następnie ks. Stanisław Drzał, S.Ch. (1989-1993). Każdy z duszpasterzy na swój sposób przyczynił się do udoskonalenia kościoła i życia parafii.

W 1993 roku kościół został uznany przez miasto Portland jako historyczny zabytek. We wrześniu 1993 r. ks. Rychard Philiposki, S.Ch. został ustanowiony 10-tym proboszczem przy kościele św. Stanisława. Parafia rozwijała się przez zwiększenie frekwencji zarówno na polskich jak i angielskich Mszach św. W marcu 1994 roku został utworzony apostolat dla katolików mówiących po chorwacku. W październiku 1994 roku odbył się pierwszy Festiwal Polski we współpracy z Towarzystwem Biblioteki Polskiej (Polish Library Building Association – PLBA). Festiwal uświadomił tysiącom ludzi istnienie parafii św. Stanisława i Polskiej Wspólnoty w Portland. Ponadto została otwarta Polska Szkoła dla dzieci i dorosłych, gdzie uczy się jezyka polskiego, polskiej kultury i tradycji.

Kolejnym proboszczem parafii był ks. Henryk Kociołek, S.CH. . On kontynuował prace rozpoczęte przez ks. Philiposkiego i liczba parafian stale wzrastała. Polski Festiwal i Polska Szkoła dalej przyciąga coraz więcej ludzi. W lecie 2004 roku przydzielony został nowy proboszcz, ks. Tadeusz Rusnak, S. Ch. Krótko po jego przybyciu został odmalowany kościół i odnowione wnętrze kościoła. Stale Msze św. są odprawiane w trzech językach: polskim, angielskim i chorwackim. W czasie urzędowania ks. Tadeusza parafia stała się znów bardzo znana poprzez śmierć papieża Jana Pawła II. Zostało odprawione piękne nabożeństwo ku czci papieża, które zgromadziło tłumy ludzi dla złożenia podziękowania i uczczenia ich ukochanego Polskiego Papieża.

W sierpniu 2010 roku nowym proboszczem parafii został mianowany ks. Piotr Dzikowski, S.CH. .